Ergenlik, Latince ‘gelişen’ sözcüğünden gelir. Ülkeye ve sosyal çevreye göre değişmekle birlikte 11-12 yaşlarında başladığı ve 20 li yaşlarla sona erdiği kabul edilir. Ergenlik hızlı fiziksel değişimlerle başlarken sosyal ve psikolojik olgunlaşma ile devam eder. Kişi bağımsızlığını ve sosyal üretkenliğini bu dönemde kazanır. Bedensel uğraşların arttığı, zamanın önemli kısmının aynanın karşısında geçtiği, arkadaşların ailenin önüne geçtiği, kabul görmek için her şeyin göze alındığı bu nedenle aynı zamanda kötü alışkanlıkların kazanılabildiği bu nedenle aile ile sürekli çatışmaların yaşandığı bir dönemdir. Bağımsızlık ve aileden kopuş ergenin en çok istediği şey olsa da aynı zamanda sorumluluk da demektir. Bu sorumlulukla baş edemeyen ergenler kendini korumak için sorumluluk alma kaygısı yokmuş gibi davranmaya, çıkan sorunlardan başkasını sorumlu tutmaya, içine kapanmaya ve kendisiyle uğraşmaya başlar.
Bu dönemde sıklıkla yaşanan sorunlar:
-Aile çatışması
-Okul başarısında düşme
-Cinsel kimlik karmaşası
-Riskli davranışlarda artma (Madde Kullanımı)
-Depresyon başta olmak üzere psikiyatrik hastalıklar
Bu zorlu dönemde hem ergen, hem aile ile görüşmeler yapılarak sorunun tanımlanması, olağan süreçten farklılıklarının ortaya konulması ve bir yol haritası çizilmesi gerekmektedir. Sadece ‘anlaşılmak’ ve ‘konuşabilmek’ bile gençlerimize dokunan bir el olmaktadır.
